Renske vertelt over haar ervaringen tijdens de Run2Day Ladies Damloop clinic in het Vondelpark.

‘Dat gaat ‘m dus niet worden’. Wie had gedacht dat uitgerekend deze woorden van een vage kennis mij het definitieve zetje zouden geven om me aan het hardlopen te krijgen? Begin april had ik me in een ambitieuze bui opgegeven voor de naderende Run2Day Ladies Damloop van 6,4 km op 18 september. Ik, die als het regent stiekem liever de bus pak dan de fiets. Ik, die anderen uitgebreid complimenteer met hun sportieve uitspattingen maar daar zelf nooit op te betrappen ben. Ik, die me verschuil achter de dooddoener dat sport gewoon niet zo ‘mijn ding’ is.

Ondanks mijn dappere inschrijving gebeurde er vier maanden lang niets. Af en toe klikte ik vol bewondering op het ‘like’ knopje op Facebook als een van mijn vrienden weer eens 8 km had hardgelopen (of 10 km, of, erger nog, 15 km). Maar verder dan het ontwikkelen van mijn computermuis-klikkende-spieren kwam ik niet. Tot die ene opmerking die, totaal onverwacht, de strijdlust in me aanwakkerde. ‘Dat gaat ‘m dus niet worden’? Moet jij eens opletten!

Het is inmiddels half augustus en een wonder is geschied. Misschien wel het achtste wereldwonder. Ik ben begonnen met hardlopen. Sterker nog, het loopvirus heeft in alle hevigheid toegeslagen. Gesterkt door de structurerende insteek van het iRun loopschema in combinatie met de wekelijkse trainingen, merk ik na 2 weken trouw lopen al hoe mijn conditie vooruit gaat (echt, geen reclamepraatje!). De zaterdagochtenden in het Vondelpark zijn gezellig en het lopen als groep werkt ontzettend motiverend. Bovendien zorgen de adviezen die we meekrijgen dat ik het lopen op een verstandige manier opbouw, zonder mezelf voorbij te rennen (wat in het geval van hardlopen misschien niet eens zo gek zou zijn).

Het is wel even wennen, zo’n beginnende verslaving. Gisteravond kwam ik thuis na een avondje theater. Het was bijna middernacht toen ik gapend de sleutel in mijn voordeurslot stak. Een blik in mijn slaapkamer deed me verlangen naar het moment dat ik mocht wegzakken in mijn zachte matras. Een blik op mijn hemelsblauwe Nikes op de deurmat stelde dat verlangen drie kwartier uit. De straat was stil, de avondlucht zwoel en mijn geluksgevoel oneindig groot. Renske de hardloper. Mede mogelijk gemaakt door iRun.